Inicio > Blog > Marmelada de fresa e framboesa

Marmelada de fresa e framboesa

22/05/2014

  Comeza a tempada de fresas e, de súpeto, atopámonos cunha morea de froitos que comer antes de que se boten a perder. Logo de tirar da socorrida nata, o chocolate, o iogur e todas as combinacións de merendas que se nos ocorran, podémonos topar con que, ou temos fresas de máis, ou duran tempo de menos. Se cambiamos as fresas polos pexegos ou os kiwis, atopámonos co mesmo problema. Que facemos, entón, con toda a froita de tempada que se nos bota a perder antes de podela comer? Unha boa idea para intentar conservala o máis tempo posible é facer marmelada. 
 Que precisamos? Penso que non temos que saír da casa.

    Azucre

    Lima, ou limón

    Fresas 

    Framboesas

DSC_0708.JPG

    Temos todo na casa? Pois logo, soamente falta empregar as proporcións correctas. 

 Por cada quilo de froita engadiremos tres cuartos de azucre e o zume dun limón, ou, coma neste caso, unha ou dúas limas, dependendo do seu tamaño.

 Aquí utlicei framboesas conxeladas previamente desconxeladas, aínda que podería botalas directamente á pota co resto da froita fresca. As fresas eran frescas e botei a mesma cantidade que de framboesas. A combinación destas dúas froitas non é so debida ao seu sabor, senón que, dado que a fresa non ten moita pectina, se a fixésemos soa quedaríanos unha marmelada líquida de máis e botaríase a perder antes. Mentres que se a mesturamos coa framboesa, que ten máis pectina, temos unha boa combinación de sabor e unha mellor consistencia final.

 

 Xa temos claras as proporcions? Comecemos logo a cociñar. Lavamos o medio quilo de framboesas, con agua fría ou botaránsenos a perder, e lavamos tamén o medio quilo de fresas. Cortámolo todo en anacos e botámolo á pota. Vertemos o zume das dúas limas, prendemos o fogo e remexemos durante cinco minutos de cando en vez. Deste xeito, conseguiremos que a pectina "saia" da froita. 

 

DSC_0709.JPG

 

  Pasado este tempo, botamos o azucre e subimos o fogo durante uns vinte minutos ou até que chege a ferver. É importante remexer de cando en vez para que non se nos pegue ao fondo. Temos que pensar que o azucre desfaise a uns cento dez graos, así que é moi doado que se nos queime, iso si, hai que facelo con xeito e cunha culler moi longa, para non queimar a marmelada nin queimarnos nós. 

 En canto vexamos que a mermelada "sobe", farase unha especie de escuma branca que debemos quitar cunha culler e desbotala.

DSC_0714.JPG

 

Cando xa retiramos toda a escuma, podemos baixar o fogo e deixar sumir pouco a pouco a mestura até que vexamos a froita ben desfeita. Aínda que con outras froitas é necesario pasar a batedeira ou o pasapurés, coas fresas e as framboesas non é preciso. Como saber logo cando temos que retirala do fogo? Ben, iso depende da súa consistencia. A medida que o azucre se vai mesturando coa pectina, comezará a densificar. Hai varios métodos para saber cando está no seu punto. Un dos máis doados é coller unha porción e deixala caer. Ao principio, caerá moi líquido e de maneira continua, despois irá collendo consistencia e caerá máis denso e a borbotóns.

 

DSC_0732s.jpg

Xa só nos queda envasala. Para iso, precisaremos tarros de cristal cunha boa tapa.

Para máis seguridade, podemos fervelos durante uns dez minutos e logo enchelos coa nosa marmelada. Se o facemos en quente e os xiramos ao momento, pode que se faga xa o baleiro.  De tódolos xeitos, se os somerxemos en auga e os poñemos a cocer durante uns dez ou quince minutos asegurarémonos de que o baleiro estea ben feito. Lembremos que a auga ten que estar fría ao introducir o cristal, do contrario estalará, e que, ao ir cocendo, poderemos ver como saen as burbullas do tarro.

DSC_0791.JPG

Se ao sacar o bote, vemos que está afundido e que, ao presionar, non volve ao sitio, o baleiro está ben feito.

A nosa marmelada poderá durar até seis meses.

Só falta que a desfrutes como mellor queiras.

DSC_0835.JPG

Rocío García